Ας μου επιτραπούν 10 σχόλια για το αν έχει αλλάξει το ΚΚΕ. Μια συζήτηση που άνοιξε με αφορμή τις φωτογραφίες των εκτελεσμένων κομμουνιστών.
Πρώτο σχόλιο:
Τίποτα στη ζωή, που είναι ζωντανό, δεν παραμένει ίδιο. Το αυτό ισχύει και για τους πολιτικούς οργανισμούς, άρα και για το ΚΚΕ. Το να αλλάζουν αποτελεί διαλεκτικό νόμο από την ακμή στην παρακμή και στον θάνατο, μια πορεία από το καθαυτό στο δι’ αυτό και από εκεί ίσως στο δι’ αυτό / δι’ αυτό. Για να μετατραπεί και πάλι στην φάση της παρακμής σε μια καθεαυτότητα.
Δεύτερο σχόλιο:
Άραγε το ΚΚΕ παραμένει ένα κόμμα που έχει ως στόχο την επανάσταση και τον κομμουνισμό ή έχει μετασχηματιστεί σε ένα ρεφορμιστικό κόμμα ή χειρότερα σε ένα αστικό κόμμα σαν τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ ή τον ΣΥΡΙΖΑ κλπ; Η απάντηση που δίνω και που θα την αναλύσω παρακάτω είναι ότι δεν ισχύει ούτε το ένα , ούτε το άλλο.
Τρίτο σχόλιο:
Το ΚΚΕ αποτέλεσε ένα κόμμα το οποίο εξέφρασε τις λαικές ανάγκες και τα λαικά συμφέροντα και τα συνδύασε με την προοπτική της κοινωνικής δικαιοσύνης και της κομμουνιστικής χειραφέτησης σε μια εποχή που σε παγκόσμια κλίμακα υπήρχε η σύγκρουση δύο κοινωνικών συστημάτων , του καπιταλισμού και του σοσιαλισμού/κομμουνισμού της ΕΣΣΔ, της Λαικής Δημοκρατίας της Κίνας κτλ.
Τέταρτο σχόλιο:
Όπως είναι λογικό , πραγματικό και φυσικό η σύγκρουση μεταξύ του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού με τον σοσιαλισμό-κομμουνισμό αποκτώντας υλικό αποτύπωμα υπερβαίνει και ακυρώνει τα πλατωνικά ιδεοσχήματα. Η σύγκρουση στο κόσμο του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού γέννησε από την μία τον φασισμό και από την άλλη το κράτος πρόνοιας. Αντίστοιχα στην ΕΣΣΔ γεννήθηκε ως μπλοκάρισμα και στην συνέχεια ως ήττα της επαναστατικής διαδικασίας ένα ταξικό , εκμεταλευτικό καθεστώς με την γραφειοκρατία ως μια άρχουσα τάξη. Ο λεγόμενος σταλινισμός αποτελεί την έκφραση αυτού του εκμεταλευτικού συστήματος και της γραφειοκρατίας ως άρχουσα τάξη. Το ΚΚΕ έδωσε την μάχη ενάντια στο καπιταλισμό υπερασπίζοντας το ψευτοσοσιαλισμό / ψευτοκομμουνισμό της ΕΣΣΔ. Ένα σημαντικό τμήμα των τραγικών λαθών του ΚΚΕ έχει ως βάση την εν λόγω στήριξη της σταλινικής ΕΣΣΔ. Αποτελώντας το αποτέλεσμα του θρίαμβου, του ηρωισμου και της τραγωδιας του κομμουνιστικου κινηματος.
Πέμπτο σχόλιο:
Δυστυχώς η πραγματική επαναστατική δράση του ΚΚΕ νοθεύτηκε και μπλοκαρίστηκε από τον αντεπαναστατικό ρόλο του σταλινισμού. Έτσι φτάσαμε στην ήττα του Δεκέμβρη του 44 και στην ακόμη μεγαλύτερη ήττα του εμφυλίου πολέμου. Και νομίζω πως έχουν δίκαιο όσοι υποστηρίζουν πως η ευκαιρία για το ΚΚΕ χάθηκε το Δεκέμβρη του 44. Τότε και μόνο τότε υπήρχε η ισχύ να πάρει την εξουσία το ΚΚΕ. Τότε δεν ήθελε στην συνέχεια όταν οδηγήθηκε να το επιθυμεί δεν μπορούσε και σαφώς δεν υπήρχε η “έξωθεν βοήθεια” για να το κάνει. Έτσι οδηγήθηκε στην ηρωική και πένθιμη έξοδο της εποποιίας 1946-1949.
Έκτο σχόλιο:
Ο Σταλινισμός ως η οντολογική βάση της ΕΣΣΔ και της πολιτικής της άρχουσας τάξης δεν πέθανε ύστερα από την λεγόμενη αποσταλινοποιηση. Απέκτησε διαφορετικά χαρακτηριστικά, και αντίστοιχα χαρακτηριστικά απέκτησε και το ηττημένο στον εμφύλιο ΚΚΕ. Η ΕΣΣΔ ακολουθώντας την πολιτική της “ειρηνικής συνύπαρξης” με τον καπιταλισμό μπόλιασε και την ηγεσία του ΚΚΕ με αντίστοιχα ξεκάθαρα ρεφορμιστικά χαρακτηριστικά τα οποία δικαιολογούσαν και την πολιτική του ΚΚΕ να ενταχθεί στο επίσημο πολιτικό σύστημα δια της ΕΔΑ. Μόνο που το ακραία αντικομουνιστικό αστικό σύστημα δεν ήταν έτοιμο να το κάνει. Έπρεπε να έρθει η χούντα, η πτώση της, και η Μεταπολίτευση για να ολοκληρωθεί η ένταξη του ΚΚΕ στο αστικο πολιτικό σύστημα.
Έβδομο σχόλιο:
Η νομιμοποίηση του ΚΚΕ στην Μεταπολίτευση αποτελεί την “λυδία λίθο” της ουσιαστικής υπογραφής της ειρήνης με το επίσημο αστικό σύστημα. Έπρεπε βέβαια να έρθει το ΠΑΣΟΚ στη εξουσία για να ολοκληρωθεί και τυπικά η ενσωμάτωση του ΚΚΕ στο αστικό πολιτικό σύστημα.
Όγδοο σχόλιο:
Το ΚΚΕ στην Μεταπολίτευση ακολουθεί την παρακάτω πολιτική γραμμή: Απο την μια υπερασπίζεται την ΕΑΜικη παράδοση ως μια εθνική δημοκρατική παράδοση και λιγότερο ως μια επαναστατική διαδικασία, μια στάση που διευκόλυνε το ΠΑΣΟΚ να την εντάξει στην εθνική αφήγηση ύστερα από το 1981. Από την άλλη πλευρά το ΚΚΕ ακολούθησε μια σχετικά συνετή αγωνιστική πολιτική στα συνδικάτα ,δια του ελεγχόμενου κλαδικου συνδικαλισμού, σε αντίθεση με τον ριζοσπαστικό εργοστασιακό συνδικαλισμό, επιτρέποντας στο ΠΑΣΟΚ να του βγαίνει απο τα αριστερά και να κερδίζει την νέα εργατική βάρδια που θα την ενσωματώσει μετά το 81, δημιουργώντας την νέα εργατική αριστοκρατία των ΔΕΚΟ. Ενώ στο πεδίο της τοπικής αυτοδιοίκησης δοκιμάστηκε η ξεκάθαρα αστική διαχειριστική γραμμή της ενότητας των δημοκρατικών δυνάμεων.
Ένατο σχόλιο:
Η γραμμή της συνύπαρξης των δυο συστημάτων οδήγησε εν τέλει στην κατάρρευση του ανύπαρκτου “υπαρκτού καπιταλισμού” . Αντί ο “υπαρκτός σοσιαλισμός” να ξεπεράσει τον καπιταλισμό οδήγησε στην οικονομική και πολιτική χρεωκοπία του. Ευτυχώς υπάρχει η σημερινή Κίνα και παίρνει το αίμα του πίσω. Η κατάρρευση του “υπαρκτού σοσιαλισμού” οδήγησε σε χρεωκοπία του ΚΚΕ δια του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ να μετασχηματιστεί στο κύριο σοσιαλδημοκρατικό πόλο στην Ελλάδα ύστερα από το σκάνδαλο του Κοσκωτά. Στο παρά ένα σώθηκε το όνομα ΚΚΕ , η ουσία όμως είχε ήδη χαθεί.
Δέκατο σχόλιο:
Το ΚΚΕ απο εκεί και ύστερα κρατάει τους τυπους , υπερασπίζεται ως ομοίωμα και ως ευαγγέλιο την σοβιετική ΚΚΕ παράδοση του 20ου αιώνα και ακόμη πιο εικονικά , στρίβει ακόμη προς στα αριστερά ή και αντικαπιταλιστικά ,για να μην κάνει τίποτε, για να μην ασκήσει κανενός είδους ουσιαστικής πολιτικής. Μπερδεύοντας τον συνδικαλισμό του ΠΑΜΕ και την καθολική πολιτική του ΚΚΕ υποτάσσει την δεύτερη στην πρώτη. Αλλά ακόμη και εκεί κινείται σε ακίνδυνα νερά. Το ΚΚΕ /ΠΑΜΕ αγωνίζεται να μην προχωρήσουν οι ιδιωτικοποιήσεις αλλά αν συμβούν δεν αγωνίζεται για την επανακρατικοποίηση με μια αριστερίστικη φρασεολογία. Είτε κράτος, είτε ιδιώτες το ίδιο ισχύει στο καπιταλισμό. Και αφού ισχύει το ίδιο και αφού δεν υπάρχουν οι προυποθέσεις για την μετάβαση στο σοσιαλισμό /κομμουνισμό, τότε δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε. Μένει μόνο η ενίσχυση του κόμματος για να έχει φωνή ο λαός. Προσοχή να έχει φωνή άλλα όχι δυνατότητα να έχει εξουσία , ούτε καν δια του κοινοβουλίου , γιατί δεν είναι ώριμες οι συνθήκες.
Υποσημείωση: Ο Λ. Τρότσκι παρουσιάζει την διαλεκτική της ανισόμετρης και συνδιασμένης ανάπτυξης. Όσοι υποστηρίζουν το ΚΚΕ ας μην ρωτήσουν και εσείς της ΑΝΤΑΡΣΥΑ τι κάνετε; Αν το ΚΚΕ ανήκει σε μια ισχυρή εκδοχή μιας ανισόμετρης ανάπτυξης του σοβιετικού κομμουνισμού, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ανήκει σε μια μειωμένη ανισόμετρη ανάπτυξη του σοβιετικού κομμουνισμού. Να όμως που ο σοβιετικός κομμουνισμός έχει εξαντλήσει την δυναμική του και κατά συνέπεια η ανισόμετρη παρουσία του σοβιετικού κομμουνισμού θα πρέπει να μετασχηματιστεί σε μια συνδιασμένη διαδικασία ενός σύγχρονου μαχόμενου κομμουνισμού. Τουλάχιστον η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχει το «Γνῶθι σαυτόν» σε ένα μεγάλο βαθμό το ΚΚΕ δεν νομίζω.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου